Bocznik

Jednym z oporników służących do pomiarów prądu stałego i zmiennego jest bocznik, który pozwala na pomiar dużych wartości prądu. Używa się go w zależności od stosowanego miernika. 

 

 

Rodzaje stosowanych boczników

Bocznik może być aparatem wewnętrznym lub zewnętrznym. Wewnętrzny jest zabudowany w mierniku, stosowanym do pomiaru mniejszych prądów rzędu kilku, kilkunastu amperów. Natomiast zewnętrzny wykorzystuje się do pomiarów prądu od kilkunastu do kilku tysięcy amperów.

 

Podstawowe parametry bocznika

  • prąd znamionowy ( 15, ... 100, ... 2000, ... A)
  • znamionowy spadek napięcia  ( najczęściej 60 mV, rzadziej 30, 45, 100 mV)
  • klasa dokładności ( od 0,02 do 1; najczęściej 0,5)

 

Budowa bocznika

Bocznik składa się z czterech zacisków: dwa zewnętrzne służą do podłączenia toru prądowego, oraz dwa wewnętrzne, które mierzą spadek napięcia. Z bocznikiem współpracuje miliwoltomierz wyskalowany w amperach i podłączony do wewnętrznych zacisków, który mierzy spadek napięcia na boczniku.

 

Wykorzystanie bocznika do pomiaru prądu udarowego

Bocznik w połączeniu z oscyloskopem umożliwia rejestrację przebiegu prądu impulsowego i udarowego o bardzo dużych wartościach, rzędu kilkudziesięciu do kilkuset kA. 

Buduje się specjalne konstrukcje boczników bezindukcyjnych tzw. koncentrycznych, które umożliwiają pomiary prądów impulsowych o częstotliwości impulsów do kilkuset MHz. Mają one bardzo małą rezystancję, rzędu mikroomów i opóźnienie fazowe rzędu nanosekund. Pozwala to na bardzo dokładne odwzorowanie badanego prądu.